Ponad chmurami – Romuald Szczawiński

1

Chmury można oglądać z drugiej strony w dowolności
Tylko w sytuacji takich szczytów,
Słońce miesza obraz szczytów jeszcze wyższych,
Pokazuje wygląd chmur niespotykany dotychczas,

Jakże łatwo pleść naturze swe meandry,
Jakże prosto można pokazywać to co niewidoczne ,
Jakże ta natura ufna człowiekowi
Kiedy pokazuje taką kuchnię ,

Tylko człowiek w swych zestawach elegancji,
Gra do kilku bramek jednocześnie,
Rzadko ma wyrzuty kiedy burzy  równowagę,
Rzadko się odwraca by wyciągać wnioski oglądać spustoszenie jakie czyni,

Gorzej także z poprawnością gdy usłyszy innych zdanie,
Oburzenia nie jest w stanie ukryć kiedy racje głoszą inni,
Nie przyjmuje żadnych postulatów poprawności,
Robi swoje psucia nadal i nie myśli kategorią jutra ,

Jawi się pytanie oczywiste : co należy zrobić z takim typem,
Jak skutecznie izolować i ukarać,
Jak wymusić zmianę postępowań,
Jaką bronią walczyć by skuteczność była faktem .

romuald szczawiński

 

 

Zapomniane miejsce – Romuald Szczawiński

IMG_9259

Miejsce, którego nikt nie odwiedza,
Zapomniane przez ludzi i Boga,
Krzyczy nostalgią i wspomina dawne czasy,
Kiedyś było w centrum uwagi i było zupełnie inaczej,

Dziś inne pieśni już śpiewa,
Przebrzmiał okres świetności ,
Czas też jest już inny,
Ludzie także są inni jak wszystko wokół,

W życiu mija szybko – to co dobre i to co jest złe,
Przyzwyczajenia trwalej przylegają do nas ,
Sądzimy, że gdy jest dobrze to tak będzie zawsze,
Zapominamy, że to nie my trzymamy za sznurki tej decyzji,

Obudzeni z letargu czasu co dawno minął,
Nie potrafimy wyciągać wniosku na bieżąco z linii czasu,
Czas jest już inny a my tkwimy w czasie co minął ze wszystkim,
Przebudzenie jest zagubieniem wtedy totalnym,

Z ludźmi bywa podobnie,
Kiedy puszczają wzajem ciepłe dłonie,
To początek końca mimo, że nie wiedzą jeszcze o tym,
Pełne wystudzenie zaskakuje w drodze, którą często kroczymy łącznie…

Więc ławeczki, na których nie siadamy
Wyglądają podobnie i śpiewają samotnie,
Wiele kryją w sobie historii dramatem podszytym,
Wiele też tajemnic mają w swej pamięci zaszytych,

Czas mija i plecie historie już nowe,
Niby każda jest inna i innych tyczy już ludzi,
Ale tak naprawdę są do siebie ze wszystkim podobne ,
Jakby tyczyły tych samych spraw i ludzi także tych samych mimo, że ludzie i sprawy są inne,

Co oznacza to zamknięte koło,
Jakie nuty śpiewa czas co ciągle w ruchu,
Pod jaką podlega batutę,
Jaką kredką kolorować życie by ławeczki nie stały już puste…

romuald szczawiński

 

 

 

 

Szczyt – Romuald Szczawiński

IMG_8400

Jakże trudno jest się wspinać ,
Materia bez znaczenia gdy przychodzi iść pod górę,
Sukces bez wyrazu to jest bycie na płaszczyźnie bez wybojów,
Trzeba poczuć ból wspinaczki by sukcesem myśleć w noc bezsenną,

Kategoria szczytu bez wysiłku krzyku nie usłyszy,
Nie da tej radości środka,
W niemym krzyku słychać wszystko,
Sukcesu nie da się w ciasne ramy wtłoczyć,

Jego wielkość krzyczy poza skalą,
Broni siebie swoim szczytem,
I dlatego żadne ramy nic nie znaczą,
By ten sukces przyćmić byle jakim szalem,

Niczym nie da się zastąpić tych uniesień
Co przekuły ciężką pracę w sukces,
Niczym nie da się zastąpić tego szczytu,
Który był przed nami niedościgłym bytem czasu,

To jest właśnie bycie w czasie,
Pod latarnią tą właściwą ,
Sukces krzyczy szczytem
Po spełnieniu tych warunków właśnie …

romuald szczawiński

 

 

Wyciszenie – Romuald Szczawiński

IMG_8309

Nie istnieje taka siła,
Nie istnieje taka wola,
Nie istnieje umysł co reakcji nie zapisze myślą własną,
Gdy w scenerii, tak jak wyżej, przyjdzie mu spotkanie z samym sobą,

W tę scenerię jest wpisany spokój z wyciszeniem,
Żadna sytuacja granicząca z końcem nawet Świata,
Nie da nuty drżenia niepokojem malowanej,
Nie istnieją żadne niepokoje, co harmonię tę co wyżej mogą zburzyć,

Więc dlatego dobrze chłonąć to co wokół,
Dobrze karmić duszę, karmić oczy widokami ciepła tak jak wyżej,
Dobrze czerpać spokój, który daje wyciszenie,
Dobrze móc malować aurę jutra uporządkowaniem i spokojem…

romuald szczawiński

 

Czas-Romuald Szczawiński

IMG_7669

Czas przemija i ludzie odchodzą,
Odchodzą wbrew sobie lub w zgodzie z sobą,
Jedni pomagają naturze,
A inni bronią ziemską tożsamość płacąc krocie,

Co jest lepsze w wyścigu o ziemski padół,
Nie podejmuję się wyrokować w żaden sposób,
Nie podejmuję się polemizować z nikim także,
Ja natomiast będąc zmęczony wędrówka pragnę tylko odpocząć…

romuald szczawiński

Ewoluowanie metamorfozy – Romuald Szczawiński

2

Jakże łatwo i trudno zarazem iść przez życie samemu,
Jakże samotność potrafi być trudna i przykra zarazem,
Jak ciężko wyzwolić się z myśli chorych gdy człowiek popadnie w samotność,
Jakże jej szal bywa hermetyczny wobec siebie i drugiego człowieka,

Każdy z nas tu na Ziemi wie czym jest samotny los człowieka,
Czasami nie mamy pojęcia, że samotność nas trzyma na uwięzi,
Chodzimy do kina i po ulicy w tłumie bez wiedzy,
Że my i oni tak samo samotni szukamy drugiego człowieka,

Czasami znajdujemy bratnie dusze na krótko i dłużej,
Fascynacja często mija szybciej niż byśmy chcieli,
Znów samotność dominuje wokół nie pozostawiając złudzeń,
Znów chcemy wyrwać się z tych objęć by móc iść przed siebie

romuald szczawiński

Rzeka… – Romuald Szczawiński

IMG_8119

Jej leniwy bieg nastraja zadumą,
Każe przystanąć nad myślami co w głowie kołaczą,
Wymusza spowolnienie dając ulgę od dnia co mija właśnie,
Któż to wie kiedy odpoczynek, w pełni ten właściwy nadejdzie,

Każda rzeka miewa zakręty,
Tego co jest przed nimi nie widać,
Zakręty życiowe – także niewidoczne,
A te co już mamy za sobą – aż nazbyt widoczne i brzemienne jednocześnie,

Gdyby nie huśtawki nastroju,
Gdyby nie sinusoidy wydarzeń,
To pewnie życie byłoby nudne i bez koloru,
Nie byłoby warto wspominać niczego po latach tylu,

A przecież mamy wspomnienia tak liczne,
Wspomnienia , które czasami trzymają nas w pionie.
Pomagają wręcz przeżyć dzień kolejny,
Codzienność wyznacza właśnie ta rzeka leniwym biegiem,

Bywa czasami literacką fikcją wprowadzając nas w Świat nie fikcji ,
I choć życie codzienne fikcja nie jest,
To jednak patrząc w toń rzeki widzimy odbicie własne,
Z czasu, który odleciał zostawiając żal za tym co minęło bezpowrotnie,

Bo czasu cofnąć się da,
Nie da się życia przeżyć powtórnie,
Nie da się miłości zaznać po raz kolejny
Gdy zawiodła wcześniej i odeszła w drogę donikąd,

Choć cuda się zdarzają w tym względzie także,
To uczucie do drugiego człowieka prawdziwe
Jest w stanie przetrwać zakręty wszystkie,
Powrót do korzenia bywa szczęściem na życia w wielu wydaniach,

Więc przychodzimy nad brzeg nieustannie,
Szukamy zmiany  w czytaniu toni,
Ale poza czasem , który upłynął
Nie widać zmian żadnych dokładnie jak w życiu codziennym…

romuald szczawiński

 

 

 

Poezja o paliwie – Romuald Szczawiński

Oil-1024x321

Czarne złoto nie świeci jak złoto prawdziwe,
Ale by go zdobyć też giną ludzie jak przy złocie prawdziwym,
Więc praktycznie nie różnią się między sobą,
Siła nabywcza obu pragnień jednakowo silna,

Chęć by go zdobyć jest silniejsza niż rozsądek,
Odkąd znaczy w gospodarce co znaczy,
Jest przedmiotem zabiegów i waśni,
Ma moc wpływania na decyzje wielu rządzących ,

Siła napędowa czyni zabiegi o względy,
Rezerwy ogromne stanowią kanwę do walki,
Nieliczni posiedli jej łaskę i względy,
Nielicznym udaje się czerpać krocie z tej łaski .

 

 

 

 

Mały Książę u lisa… – Romuald Szczawiński

IMG_8187

Mały Książę nie znalazł ogrodu z 1000-cem róż,
Przeszukał wszystkie planety wokół,
Szukał tej jednej jedynej z Różą w tle,
By jej Miłość ofiarować dozgonną,

Zawitał także na Ziemię w nadziei,
Ale Miłości nie znalazł tu także,
Znalazł natomiast przyjaźń,
O której nic wcześniej nie wiedział,

Spotkał lisa kiedyś na polu,
Umówił się na termin kolejny,
Gdy przyszedł, lis czekał od dawna,
Kolejnym spotkaniem list czekał jeszcze wcześniej niż ostatnio,

Mały Książę zdziwiony zapytał lisa o przyczynę takiego czekania,
Ten po namyśle rzekł ściszonym głosem,
Że im dłużej się czeka to bardziej się tego pragnie,
I to właśnie chyba jest przyjaźń – Książę zawyrokował…

romuald szczawiński